Sen o nauczycielu

 

Medytacja nad prywatnym mitem

Coś we mnie znowu poszukuje medytacji.

 

Odpowiednie warunki

Miejsce święte to miejsce właściwe do medytacji, właściwe warunki. Jeśli czujesz w sobie wielką złość, nie jest to pora na medytowanie, płynąłbyś pod prąd. Gdy czujesz w sobie wielką chciwość, to nie czas na medytowanie: nie będzie to łatwe.

Są chwile, gdy medytacja z łatwością cię ogarnia: słońce wschodzi i widzisz to wschodzące słońce i nagle wszystko wewnątrz jest nieruchome, nie jesteś jeszcze częścią tego targowiska – oto pora na medytowanie. Czujesz się dobrze, zdrowo, z nikim się nie kłóciłeś – oto pora na medytowanie. Przyszedł znajomy i jesteś pełen miłości – oto pora na medytowanie. Jesteś ze swą kobietą, oboje czujecie się tak szczęśliwi; siądźcie razem i medytujcie, a stwierdzisz, że wtedy, gdy możesz medytować ze swą ukochaną, ze swym przyjacielem, dzieją się największe radości życia.

 

Bądź cierpliwy

Nie wymagaj za wiele, nie bądź zbyt chciwy; miej więcej zrozumienia. Na wszystko trzeba czasu. Pamiętaj: nie musisz martwić się o wynik – on jest zawsze zgodny z twoją potrzebą i wartością. Na cokolwiek jesteś gotów, nastąpi to. Jeśli nie następuje, to tylko dlatego, że jeszcze nie jesteś na to gotowy.

 

Bądź odprężony

Gdy już podejmiesz decyzję wędrowania ścieżką wewnętrzną, decyzję bycia sannyasinem, człowiekiem medytującym, gdy wnętrze cię przyzywa i podejmiesz decyzję, że teraz będziesz wędrował pytając „Kim jestem?”, musisz pamiętać, by nie wędrować w napięciu. Wędruj w sposób bardzo odprężony, pilnuj, by ta twoja wewnętrzna podróż była wygodna. Ma to teraz ogromne znaczenie.