Krokodyl

We śnie senna czarna rzeka
I krokodyla w cieniu ślepia
Błysk białek, żółtych zębów błysk
Moja stopa, jego pysk

Sunie krokodyl przez wody czerń
Jeszcze nie noc, a już nie dzień
Idziemy znów na spacer z psem
Na rzece krokodyla cień

Ludzie, rozmowy, lekki ton
Zerkam przez ramię na tamten dom
Gdzie za zasłoną stoisz sam
I jesteś naraz, tu i tam

Dlaczego stajesz? pytasz mnie
Coś w cieniu przewidziało się
Jak odpowiedzieć tobie mam?
Widziałam kogoś, kogo znam

Minęła chwila, albo rok
A alejkami pełznie mrok
Krokodyl przysnął, warknął pies
Mężczyzna w oknie, kilka łez.

Reklamy

Tak i tak

Raz daleko, a raz blisko
Nic, niewiele, albo wszystko
Na kałuży cienki lód
Ciepło, zimno, woda, chłód
Czarne liście, gołe drzewo
Góra-dół, prawo-lewo
Odejdź, zostań, wyjedź, wróć
Łódź Warszawa i znów Łódź
Zasnąć milczeć usiąść wstać
Zabrać schować mówić dać
Uciec zniknąć czytać grać
Wrócić zostać jeść i spać
Fala w górę, fala w dół
A przy dnie brud i muł
Pusto pełno cisza huk
Niebo piekło diabeł Bóg
Jeden, pół albo ćwierć
Najpierw życie, potem śmierć

Listopad

Opadło,
Zżółkło,
Minęło.

Zawiało,
Przygniotło,
Stanęło.

Zmroziło,
Zawiodło,
Zasnęło.

Liście na stos
Czerwony nos
Bez światła wschód
Daremny trud.

1 listopada

Na górze róże, na dole proch
Niecały miesiąc, a jakby rok
Spadają liście, zapada mrok
W alejkach szum,
W alejkach tłok.

Tu były róże, i nie ma róż
Tu trwało życie, nie ma życia już

Opadły liście, szczerniała ziemia
Niedawno tu byłeś
I już Cię nie ma.

To chyba koniec
Kurtyna
Pass
Została pamięć
I doktor czas.